Sommige momenten in het leven voelen
als kleine fluisteringen van het universum.
Van die gebeurtenissen die zo precies samenvallen
dat je even stilvalt en denkt: dit kan geen toeval zijn.
Dit verhaal deelde ik eerder op Instagram na een bijzondere giveaway, maar ik voelde dat het een blijvende plek mocht krijgen binnen Lamineralium.
Gisteren werd ik weer geraakt door die subtiele, liefdevolle boodschappen van boven. En ook al deel ik hier niet vaak de meest persoonlijke stukjes uit mijn leven (jullie komen tenslotte voor de mooie mineralen 😅), toch wil ik dit met jullie delen…
omdat het voelde alsof het gedeeld móest worden.
Ik geloof niet in toeval. Ik weet dat er “meer” is dan wat wij kunnen zien, horen of begrijpen. Soms zijn er van die momenten waarop ik plotseling voel en weet: er kijkt iemand mee… iemand die ik liefheb,
maar die niet meer zichtbaar naast me staat.
Gisteren gebeurde dat opnieuw, precies toen ik de computer en het lotingsprogramma vroeg om, zo eerlijk mogelijk, twee winnaars te kiezen voor de Merry Christmasbox giveaway. Net zo spannend voor jullie als voor mij, want ik weet nooit wie er naar voren komt.
De eerste winnares werd Doortje.
De tweede winnares: Mama van 2 kapoentjes.
En toen… kwam die rilling over mijn armen.
Want slechts een enkeling van jullie weten dit: Wessel is deel van een tweeling. Zijn zusje stopte met groeien bij 12 weken. Een medium vertelde me ooit dat ze ervoor koos niet geboren te worden, omdat de zorg en aandacht volledig naar Wessel moest kunnen, en dat voelde zo waar, gezien zijn Smith-Magenis Syndroom en alles wat daarbij komt kijken.
Haar naam?
Doortje.
En tja… eigenlijk bén ik dus ook “mama van 2 kapoentjes”. ❤️❤️
Op zo’n moment weet ik het weer: sommige dingen zijn meer dan "toeval". Sommige cadeautjes worden geleid. En deze twee boxen zijn precies naar de juiste plekken gegaan, met een vleugje extra magie.
Heb jíj dat ook weleens?
Van die tekens… die kleine tikjes van boven…
die zachtjes fluisteren: “Ik ben er nog.” ✨
Liefs 🌟
Reactie plaatsen
Reacties